March 2026
M	T	W	T	F	S	S
	1
2	3	4	5	6	7	8
9	10	11	12	13	14	15
16	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31

Աշխարհ

22/06/2011 22:06

Կիսվել

10 ԱՌԱՍՊԵԼ ՉԻՆԱՍՏԱՆԻ ՏՆՏԵՍՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ

Չինաստանն իր տնտեսության կառուցվածքով, զարգացման տեմպերով ու տնտեսական «մտածելակերպով» հակասական կարծիքների ձևավորման տեղիք է տալիս: Այս կարծիքների ու պատկերացումների մեծ մասը, սակայն, չի համապատասխանում իրականությանը: Եվ այսպես, ներկայացնենք 10 ամենատարածված, բայց թյուր կարծիքները` Չինաստանի տնտեսության մասին:

1. Չինաստանի տնտեսությունը զարգացել է մեծապես էժան աշխատուժի առկայության շնորհիվ:

Էժան աշխատուժը, բնականաբար, մեծ ազդեցություն է ունեցել Չինաստանի տնտեսության զարգացման հարցում, սակայն այժմ հենց այդ էժան աշխատուժի առայությունը «խոչընդոտում է» այս երկրում արդյունաբերության արդիականացմանը:

2. Չինական ապրանքների էժան գները պայմանավորված են վերջիններիս ցածր որակով:

Չինական բազմատեսակ ապրանքերի մեջ կարելի է գտնել ամենատարբերի գների և որակների ապրանքներ: Ուստի, տարբեր երկրների շուկաներում չինական ցածրորակ ապրանքների կուտակումը վկայում է նախ և առաջ տվյալ շուկաների ցածր «որակի» և պահանջարկի մասին:

3. Չինացիներն աշխատասեր ու քչով բավարարվող ազգ են:

Իրենց ընտանիքները պահելու ու լավ ծերություն ապահովելու համար չինացիները ստիպված են կատարել արտաժամյա աշխատանք և անընդհատ խնայել: Իսկ վերջիններիս աշխատասեր ազգ անվանել չի կարելի, քանի որ բավական է նշել այն հանգամանքը, որ Չինաստանում պարապությունն ու ծուլությունը համարվում է ազգային «առավելություն»:

4. Չինաստանը ցանկանում է տիրանալ աշխարհի բոլոր ռեսուրսներին:

Սեփական ռեսուրսների անբավարարությունը, բնակչության մեծ թվաքանակը և վերջիններիս ապահովելու ձգտումը ստիպում են Չինաստանին ջանքեր չխնայել տնտեսության հնարավորինս արագ զարգացման հարցում, որի համար Չինաստանը հարկադրված իր աճող տնտեսության համար անհրաժեշտ ռեսուրսների պահանջը լրացնում է` դրանք գնելով այլ երկրներից:

5. Չին գործարարները խաբեբա են ու կեղծավոր: Պայմանագիրը նրանց համար «դատարկ բան է»:

Ըստ չինական մտածելակերպի` «խաբել ընկերոջը նշանակում է կորցնել սեփական դեմքը», որը չինացիների համար սնանկացումից սարսափելի է: Ինչ վերաբերվում է պայմանագրին, ապա չինացիների համար գործարար շփումներում առաջնային են ընկերական հարաբերությունները, որի վրա և կառուցվում է բիզնեսը և կատարվում պայմանագրի պահանջները: Չինացիների համար, ի տարբերություն եվրոպացիների, անձնական և տնտեսական փոփոխությունները բավական են պայմանագիր խզելու համար:

6. Չինացիները միայն տեխնոլոգիաներ գողանալ ու կրկնօրինակել գիտեն:

Այս խնդիրը գոյություն ունի, սակայն վերջինս չի փաստում, որ չինացիները չեն ստեղծում սեփականը: Չինական կառավարությունը հսկայական գումարներ է ներդնում տնտեսության արդիականացման, գիտատեխնիկական առաջընթացի ապահովման և կրթության ու գիտության զարգացման համար:

7. Չինաստանում «ծաղկում է ապրում» կապիտալիզմը:

Իրականում Չինաստանում գործում է տնտեսական բացառիկ հիբրիդային մոդել, որտեղ իր ուրույն տեղն ունեն և՛ շուկան, և՛ պետական կառավարումն ու վերահսկողությունը: Չինական պետական հիմնարկները վերահսկում են տնտեսության առանցքային հատվածները, սակայն ամբողջ տնտեսության շուրջ 70%-ն ապահովում է մասնավոր հատվածը:

8.Չինաստանում չկա «տեղական արտադրության» բրենդ:

Նշենք, որ Չինաստանում կան բազմաթիվ չինական ծագման ապրանքանիշներ, սակայն ներկայիս մրցակցային պայմաններում վերջիններս չունեն տարածաշրջանային և առավել ևս` միջազգային ճանաչում, և չեն վայելում օտարերկրացիները պահանջարկը:

9.Չինական յուանի փոխարժեքի «կենտրոնացումը» համաշխարհային տնտեսական անհավասարակշռության առաջացման պատճառ է դարձել:

Պաշտոնական աղբյուրների հավաստմամբ` չինական յուանն` իր կենտրոնացվածությամբ, նպաստել է անհավասարակշռությունների հարթեցմանը: 1994 թվականին Չինաստանի կառավարությունը յուանը «ձուլել էր» դոլարին, որը ասիական ճգնաժամի ժամանակ հնարավորություն է տվել տարածաշրջանում կայունացնել ստեղծված իրավիճակը:

10. Չինաստանը հետամնաց երկիր է:

Այս տեսանկյունից միանշանակ կարծիք արտահայտել հնարավոր չէ: Չինաստանը «տարօրինակ» երկիր է. խոշոր քաղաքաները աճում են բավական արագ տեմպերով, միևնույն ժամանակ երկրում 50-100 մլն մարդ գտնվում է ծայրահեղ աղքատ վիճակում: Ի հակադրություն սրան` թանկարժեք և ճոխության ապրանքերի սպառումն այս երկրում տարեկան աճում է 15–25%-ով: