Ինչպե՞ս են միլիարդատերերի ժառանգները վաճառում արվեստի թանկարժեք հավաքածուները
Sotheby’s աճուրդային տունը վաճառքի կհանի իմպրեսիոնիստական և պոստիմպրեսիոնիստական արվեստի խոշորագույն մասնավոր հավաքածուներից մեկը, որի գնահատված արժեքը կազմում է շուրջ 450 մլն դոլար։
Հավաքածուն պատկանել է արգենտինացի բարերար Մարիա Էլենա Արիետա դե Բլակյեին, որը շաքար արտադրող Ledesma ընկերության սեփականատեր ընտանիքի միակ ժառանգորդն էր։ Ամուսնու՝ Կառլոս Պեդրո Բլակյեի հետ նա ստեղծել էր Արգենտինայի արվեստի խոշորագույն մասնավոր հավաքածուներից մեկը։
Բլակյեի մահից հետո՝ 2020 թվականին, իսկ երեք տարի անց նաև նրա ամուսնու մահվանից հետո, հավաքածուն փոխանցվել է նրանց հինգ երեխաներին։ Յուրաքանչյուրը ստացել է ժառանգության 20%-ը, և ժառանգներն ընդունել են հավաքածուն աճուրդով վաճառելու որոշումը։
Վաճառքի ներկայացվող աշխատանքների թվում են Վինսենթ վան Գոգի, Պոլ Գոգենի և Օգյուստ Ռենուարի ստեղծագործությունները։ Հավաքածուի 12 աշխատանքները շուրջ կես դար գտնվել են մասնավոր սեփականության մեջ։
Վաճառքի կազմակերպման իրավունքի համար մրցակցել են խոշոր աճուրդային տները, այդ թվում՝ Christie’s-ը, սակայն այն ի վերջո ստացել է Sotheby’s-ը։
Բլակյե ընտանիքի օրինակը արտացոլում է արվեստի համաշխարհային շուկայում ձևավորվող ավելի լայն միտումը։ Deloitte-ի գնահատմամբ՝ առաջիկա տասնամյակում մինչև 1 տրլն դոլար արժողությամբ արվեստի գործեր կարող են փոխանցվել նոր սեփականատերերի՝ սերնդափոխության արդյունքում։
Երբ հավաքածուն ժառանգում են մի քանի անձինք, դրա ֆիզիկական բաժանումը հաճախ բարդ է։ Այդ պատճառով ժառանգները նախընտրում են վաճառել ստեղծագործությունները աճուրդների միջոցով և ստացված գումարը բաշխել իրենց բաժնեմասերին համապատասխան։
Christie’s, Sotheby’s և Phillips աճուրդային տները ակտիվորեն մրցակցում են նման ժառանգական հավաքածուների վաճառքի իրավունքի համար։ Դրանք հաճախ ներառում են հազվագյուտ ստեղծագործություններ, որոնք տասնամյակներ շարունակ չեն հայտնվել շուկայում։
Նման աճուրդներում վերջնական գները երբեմն գերազանցում են նախնական գնահատականները՝ պայմանավորված ստեղծագործությունների ծագմամբ, սեփականության պատմությամբ և բացառիկությամբ։
Փորձագետներն այս գործընթացն անվանում են «արվեստի մեծ փոխանցում»՝ նկատի ունենալով արժեքավոր հավաքածուների լայնածավալ անցումը ավագ սերնդի կոլեկցիոներներից ժառանգներին, որոնցից շատերը նախընտրում են ակտիվների վաճառքը դրանց երկարաժամկետ պահպանման փոխարեն։