Կենտրոնական Եվրոպան ուժեղացնում է տնտեսական կապերը Չինաստանի հետ՝ Գերմանիայի աճի թուլացման պայմաններում
Գերմանիան երկար տարիներ եղել է Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի տնտեսական աճի հիմնական շարժիչներից մեկը։ Volkswagen AG-ն դեռ 1991 թվականին ձեռք բերեց Բրատիսլավայի խոշոր ավտոմոբիլային գործարանը՝ այն վերածելով Սլովակիայի արդյունաբերության առանցքային ձեռնարկություններից մեկի։ Նման կապեր ձևավորվեցին նաև Լեհաստանի, Չեխիայի և Հունգարիայի հետ։
Այժմ իրավիճակը փոխվում է։ Գերմանական ավտոմոբիլային և քիմիական արդյունաբերությունները բախվում են ուժեղ չինական մրցակցության, իսկ Կենտրոնական Եվրոպայի երկրները փորձում են մասամբ փոխհատուցել Գերմանիայի դանդաղումը՝ ներգրավելով չինական ներդրումներ։
Տնտեսագետ Ավգուստ Գուդմունդսոնի գնահատմամբ՝ Վիշեգրադյան խմբի երկրները՝ Լեհաստանը, Հունգարիան, Սլովակիան և Չեխիան, մի կողմից խոցելի են Չինաստանի առևտրային քաղաքականության նկատմամբ, քանի որ չինական էլեկտրամոբիլներն ու առաջատար սարքավորումները մրցակցում են տարածաշրջանի բարձր ավելացված արժեք ստեղծող արտադրության հետ։ Մյուս կողմից, որոշ երկրներ փորձում են այս մրցակցությունն օգտագործել որպես ներդրումներ ներգրավելու հնարավորություն։
Առավել ակտիվ է Հունգարիան, որը վերջին տարիներին Չինաստանից միլիարդավոր եվրոների ներդրումներ է ներգրավել և ձգտում է դառնալ Պեկինի հիմնական հենակետերից մեկը ԵՄ-ում։ Նույն ուղղությամբ է շարժվում նաև Սլովակիան։ Նախագահ Պետեր Պելեգրինիի Չինաստան կատարած վերջին պետական այցի ընթացքում Բրատիսլավան շեշտել է, որ առաջնային նպատակն է ներգրավել ներդրումներ և ստեղծել աշխատատեղեր։
Սլովակիայում արդեն իրականացվում են խոշոր չինական կապիտալով նախագծեր։ Volvo-ն, որի վերահսկիչ փաթեթը պատկանում է չինական Geely-ին, Կոշիցեի մոտ կառուցում է 1.3 մլրդ եվրո (1.5 մլրդ դոլար) արժողությամբ էլեկտրամոբիլների գործարան, իսկ Gotion High-Tech-ը ավելի քան 1.2 մլրդ եվրո է ներդնում մարտկոցների արտադրության մեջ։
Լեհաստանը Չինաստանի նկատմամբ ավելի զգուշավոր դիրք ունի, սակայն նույնիսկ այնտեղ չինական տեխնոլոգիաներն ու առևտրային կապերը գնալով ավելի խորն են ներթափանցում տնտեսություն։ Միաժամանակ Գերմանիայի մրցունակության նվազումը կարող է եվրոպական խոշոր ընկերություններին դրդել արտադրության մի մասը տեղափոխել ավելի արևելք։
KPMG-ի այս տարվա հարցման համաձայն՝ յուրաքանչյուր չորրորդ գերմանական ընկերություն դիտարկում է արտադրական գործունեության տեղափոխումը Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպա, իսկ 41%-ը ծրագրում է ներդրումներ կատարել տարածաշրջանում։
Այսպիսով, Չինաստանը տարածաշրջանի համար միաժամանակ և՛ մրցակից է, և՛ ներդրումների ու արդյունաբերական զարգացման աղբյուր։ Գերմանիան այլևս նախկին ուժով չի ապահովում Կենտրոնական Եվրոպայի աճը, իսկ Պեկինը, իր հերթին, ձգտում է ամրապնդել դիրքերը եվրոպական շուկայում՝ առևտրային սահմանափակումների աճի պայմաններում։