Եվրամիությունում թուլանում է Ռուսաստանի դեմ նոր պատժամիջոցների աջակցությունը
Եվրամիությունում աճում է դիմադրությունը Ռուսաստանի դեմ նոր պատժամիջոցների ընդլայնման նկատմամբ, քանի որ անդամ երկրների բիզնեսն ու տնտեսությունները նույնպես զգալի վնասներ են կրում դրանցից։ Financial Times-ի փոխանցմամբ՝ ԵՄ-ում նվազում է նոր սահմանափակումներ ընդունելու քաղաքական պատրաստակամությունը, իսկ նույնիսկ գործող պատժամիջոցների շուրջ բանակցությունները հաճախ ձգձգվում են ամիսներով։
Վերջին՝ 21-րդ պատժամիջոցների փաթեթի քննարկումները ցույց են տալիս, որ նախկինում գրեթե միաձայն ընդունվող որոշումներն այժմ ավելի հաճախ բախվում են տարաձայնությունների։ Փորձագետների գնահատմամբ՝ ԵՄ-ում նկատվում է ոչ թե սովորական անհամաձայնություն, այլ նոր սահմանափակումների աջակցության էական թուլացում։
Բազմաթիվ երկրներ առաջնահերթ են համարում սեփական տնտեսական շահերը։ Իտալիան դեմ է ռուս զբոսաշրջիկների նկատմամբ նոր սահմանափակումներին, իսկ Գերմանիան, Հունաստանը և Պորտուգալիան պահանջել են վերանայել ռուսական ձկան ներմուծման արգելքը՝ իրենց ձկնարդյունաբերությունը պաշտպանելու նպատակով։ Տնտեսագետները նշում են նաև, որ բարձր էներգակիրների գները, գնաճը և արտահանման շուկաների կորուստը ստիպում են կառավարություններին աջակցել ազգային արտադրողներին։
Առավել կոշտ դիրքորոշում է որդեգրել Բուլղարիան, որը հայտարարել է, որ կարող է արգելափակել նոր պատժամիջոցների փաթեթը, եթե հաշվի չառնվեն իր պահանջները։ Դրանք վերաբերում են Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո պատրիարք Կիրիլի և «Լուկոյլ»-ի բաժնետեր Վագիտ Ալեքպերովի նկատմամբ սահմանափակումներին, ինչպես նաև Սոֆիայի մետրոպոլիտենի պահեստամասերի մատակարարումների պահպանմանը։
Թեև ԵՄ յուրաքանչյուր անդամ երկիր արտաքին քաղաքական որոշումների, այդ թվում՝ պատժամիջոցների հարցում, ունի վետոյի իրավունք, գործնականում սովորաբար ձեռք են բերվում փոխզիջումներ՝ բացառությունների, անցումային ժամկետների կամ մեղմացված ձևակերպումների տեսքով։ Հունգարիան, Չեխիան և Սլովակիան նախկինում արդեն ստացել են բացառություններ ռուսական նավթի ներմուծման սահմանափակումների հարցում, իսկ մի շարք երկրներ աջակցել են նաև ռուսական գազի տարանցման վերաբերյալ հատուկ իրավական մեխանիզմների պահպանմանը։
Փորձագետների կարծիքով՝ ԵՄ ներսում աճող տարաձայնությունները վկայում են, որ տնտեսական շահերը գնալով ավելի մեծ ազդեցություն են ունենում քաղաքական որոշումների վրա։ Եթե բացառությունների թիվը շարունակի աճել, ապագա պատժամիջոցների փաթեթների ընդունումը կարող է դառնալ ավելի բարդ, իսկ սահմանափակումների միասնական համակարգը՝ ավելի քիչ արդյունավետ։
Ռուսաստանի համար նման զարգացումները կարող են նշանակել ներմուծման ծախսերի նվազում, որոշ արտահանման ուղղություններով կայուն եկամուտների պահպանում և ԵՄ պատժամիջոցների մեխանիզմի աստիճանական թուլացում։ Միաժամանակ ԵՄ ներսում հրապարակային տարաձայնությունները ցույց են տալիս, որ պատժամիջոցների շուրջ եվրոպական միասնականությունը գնալով ավելի մեծ ճնշման տակ է հայտնվում։
